پایگاه خبری صدای نفتی مسجدسلیمان، شهری با تاریخ پرافتخار که به درستی از آن به عنوان “شهر اولینها و پایتخت نفتی خاورمیانه” یاد میشود، چند روز پیش شاهد سیلابی غافلگیرکننده و ویرانگر بود. این حادثه طبیعی، خساراتی سنگین بر خانههای مردم، بافت شهری و زیرساختها وارد آورد؛ پلها آسیب دیدند، راههای ارتباطی قط ع شد […]
پایگاه خبری صدای نفتی مسجدسلیمان، شهری با تاریخ پرافتخار که به درستی از آن به عنوان “شهر اولینها و پایتخت نفتی خاورمیانه” یاد میشود، چند روز پیش شاهد سیلابی غافلگیرکننده و ویرانگر بود. این حادثه طبیعی، خساراتی سنگین بر خانههای مردم، بافت شهری و زیرساختها وارد آورد؛ پلها آسیب دیدند، راههای ارتباطی قط
یکی از قابل تأملترین صحنههای پس از سیل، مقایسهای بود که خود زمین به نمایش گذاشت. در این سیل، منازل و خیابانهای نوساز و پروژههای مهندسی نوین، به زیر آب فرو رفتند و آسیبهای جدی دیدند. اما در مقابل، محلات قدیمی شهر، از جمله مناطق متعلق به شرکت نفت مانند اسکاچ وکمپ کرسنت با قدمتی بیش از یک قرن که در دوران حضور انگلیسیها ساخته شده بودند، مقاومتی قابل توجه نشان دادند و دچار آبگرفتگی گسترده نشدند.
این تضاد فاحش، پرسشی جدی را پیش روی ما میگذارد: آیا در روند توسعه شهری و مهندسی مدرن، چیزی از خرد و دقت مهندسی گذشتگان فراموش شده است؟ آیا سرعت ساختوساز و منافع اقتصادی، جایگزین توجه به اصول پایهای مانند مطالعه دقیق جغرافیا، طراحی مناسب شبکههای زهکشی و استفاده از مصالح باکیفیت شده است؟
ضربالمثل “پیشگیری بهتر از درمان است” در حوزه مدیریت شهری، اصلی حیاتی است. مسئولان شهری موظفند “علاج واقعه را قبل از وقوع” کنند. اما به گواهی نتایج این سیل، به نظر میرسد کمتوجهی و سهلانگاری در انجام وظایفی مانند لایروبی مسیلها، اصلاح و گسترش شبکههای فاضلاب و ساماندهی حریم دره ها
، پیش از این فاجعه، بیتأثیر نبوده است. گویا طبیعت، آزمون نهایی خود را برگزار کرده تا عیار خدمتگزاری واقعی مشخص شود.
این سیل بیسابقه، هم مردم و هم مسئولان را غافلگیر کرد. پس از حادثه، شاهد تلاش بیوقفه و قابل تقدیر امدادگران و نیروهای مردمی بودیم. با این حال، شدت آبگرفتگی در بسیاری از معابر به حدی بود که در نهایت، چارهای جز انتظار برای فروکش کردن طبیعی آبها وجود نداشت. این موضوع نیز خود نشاندهنده عظمت خسارت و ضعف در زیرساختهای کنترل سیلاب بود.
سیل اخیر مسجدسلیمان، یک “امتحان بزرگ” بود. امتحانی که نشان داد گاه اولویتهای ظاهری و اقدامات حاشیهای با جنبه تبلیغاتی، جایگزین کارهای بنیادی و زیرساختی شده است. این حادثه باید به عنوان زنگ خطری جدی برای تمامی دستاندرکاران شهرسازی و مدیریت شهری در سطح ملی و محلی باشد.
امید است که از این رخداد تلخ، درسی عملی گرفته شود. ضروری است با تشکیل کارگروههای تخصصی، بررسی دقیق علل گسترش خسارات (هم در بخش مهندسی و هم مدیریتی)، الگوبرداری از تجربیات موفق گذشته (حتی در بافت قدیمی خود شهر)، و اختصاص بودجه و ارادهای قوی، مسجدسلیمان و شهرهای مشابه، برای رویارویی با چالشهای طبیعی آینده، آمادهتر و مقاومتر شوند. این تنها راه ادای دین به مردم شکیبای این دیار و پاسداری از میراث “شهر اولینها” است
تمامی حقوق مادی و معنوی این وبگاه متعلق به صدای نفتی می باشد
